Η προσέγγιση συστημάτων

Η προσέγγιση συστημάτων στη διαχείριση είναι περισσότερο μια προοπτική για την εξέταση των προβλημάτων από ένα σχολείο της διοικητικής σκέψης.

Ο Ludwig βον Bertalanffy αναγνωρίζεται ως ιδρυτής της γενικής θεωρίας συστημάτων. Η προσέγγιση συστημάτων είναι βασισμένη στην έννοια ότι μια οργάνωση είναι ένα σύστημα. Ένα σύστημα ορίζεται ως διάφορα αλληλοεξαρτώμενα μέρη που λειτουργούν συνολικά για κάποιο σκοπό. Εδώ υπάρχουν πέντε συστατικά: εισαγωγές, μια διαδικασία μετασχηματισμού, αποτελέσματα, ανατροφοδότηση, και το περιβάλλον.

Η προσέγγιση συστημάτων είναι πολύ σημαντική στη γενική διοικητική ανάλυση. Τέσσερις ειδικά ιδέες που έχουν ασκήσει ουσιαστική επίδραση στη διαχείριση σκεπτόμενος είναι οι έννοιες ανοικτού εναντίον των κλειστών συστημάτων, των υποσυστημάτων, των υποσυστημάτων και των αλληλεξαρτήσεων, της σύμπραξης και της εντροπίας.

Ανοίξτε εναντίον των κλειστών συστημάτων. Σύμφωνα με το Ludwig βον Bertlanffy, υπάρχουν δύο βασικοί τύποι συστημάτων: κλειστά συστήματα και ανοικτά συστήματα. Το κλειστό σύστημα δεν επηρεάζεται κοντά και δεν αλληλεπιδρά με τα περιβάλλοντά τους. Τα ανοικτά συστήματα αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους. Όλες οι οργανώσεις είναι ανοικτά συστήματα, αν και ο βαθμός αλληλεπίδρασης μπορεί να ποικίλει.

Εντροπία. Η εντροπία είναι μια καθολική ιδιοκτησία των συστημάτων και αναφέρεται στην τάση τους να περιορίσουν και να πεθάνουν. Ένας αρχικός στόχος της διαχείρισης, προοπτική συστημάτων μορφής, είναι να αποφευχθεί η εντροπία.

Σύμπραξη. Η σύμπραξη σημαίνει ότι το σύνολο είναι μεγαλύτερο το ποσό των μερών του. Η σύμπραξη είναι μια σημαντική έννοια για τους διευθυντές δεδομένου ότι ενισχύει την ανάγκη να εργαστεί μαζί σε μια συνεταιριστική μόδα.

Υποσυστήματα. Ένα υποσύστημα είναι ένα σύστημα μέσα σε ένα σύστημα. Από μια άλλη προοπτική, τα υποσυστήματα είναι μέρη ενός συστήματος που εξαρτώνται από το ένα άλλο.

Η έννοια ωχολενεσς. είναι πολύ σημαντική στη γενική ανάλυση συστημάτων. Λ. Ο Thomas Hopkins πρότεινε τις ακόλουθες έξι οδηγίες σχετικά με το σύστημα ωχολενεσς. που πρέπει να αναφερθεί κατά τη διάρκεια της ανάλυσης συστημάτων:

Το σύνολο πρέπει να είναι η κύρια εστίαση της ανάλυσης, με τα μέρη που λαμβάνουν τη δευτεροβάθμια προσοχή.
Η ολοκλήρωση είναι η βασική μεταβλητή στην ανάλυση πληρότητας.
Οι πιθανές τροποποιήσεις σε κάθε μέρος πρέπει να σταθμιστούν σε σχέση με τα πιθανά αποτελέσματα σε κάθε άλλο μέρος.
Κάθε μέρος έχει κάποιο ρόλο που εκτελεί έτσι ώστε το σύνολο μπορεί να ολοκληρώσει το σκοπό του.
Η φύση των μερών και της λειτουργίας της καθορίζεται από τη θέση της στο σύνολο.
Όλη η ανάλυση αρχίζει με την ύπαρξη του συνόλου.
Η θεωρία συστημάτων προσφέρει στο διευθυντή μια χρήσιμη προοπτική. Παραδείγματος χάριν, το σύστημα διαχείρισης είναι βασισμένο στη γενική θεωρία συστημάτων.