Περίληψη

Σε αυτό το κεφάλαιο έχω παρουσιάσει μια γενική άποψη της διαχείρισης.

Κατ' αρχάς, εισήγαγα διάφορες σημαντικές έννοιες για τη διαχείριση. Οι οργανώσεις, και επομένως διαχείριση και διευθυντές, είναι ουσιαστικές στην κοινωνία. Η διαχείριση είναι η διαδικασία, και τους πόρους ένα organization.s για να επιτύχει τους οργανωτικούς στόχους κατά τρόπο αποδοτικό και αποτελεσματικό. Όλοι οι διευθυντές, συστηματικό, αλληλένδετο ser των δραστηριοτήτων με σκοπό να επιτύχουν αυτούς τους στόχους. Η αποτελεσματική διαχείριση είναι ουσιαστική στην υγεία μιας οργάνωσης. Η σταθερή αλλαγή δίνει στη διαχείριση μια δυναμική διάσταση. Οι περισσότεροι διευθυντές έχουν δέκα βασικούς ρόλους που διαδραματίζουν, συμπεριλαμβανομένων τριών διαπροσωπικών ρόλων (figurehead, ηγέτης, και σύνδεσμος), τρεις ενημερωτικοί ρόλοι (όργανο ελέγχου, διανομέας, και εκπρόσωπος), και τέσσερις απόφασης ρόλοι (επιχειρηματίας, χειριστής διαταραχής, διαθέτης των πόρων, και διαπραγματευτής). Προσδιόρισα ένα σύνολο δεξιοτήτων που οι διευθυντές πρέπει να εκτελέσουν τους ρόλους τους.

Εκείνες οι δεξιότητες περιλαμβάνουν τις εννοιολογικές, ανθρώπινες, τεχνικές, διαγνωστικές, και πολιτικές δεξιότητες. Οι διευθυντές στο μέλλον θα χρειαστούν τη μεγαλύτερη ανθρώπινη ικανότητα καθώς επίσης και τις εννοιολογικές δεξιότητες. Οι διοικητικές δεξιότητες μπορούν να αποκτηθούν μέσω της εκπαίδευσης (επίσημη σειρά μαθημάτων-λέξη και συνεχιμένος εκπαίδευση) και της εμπειρίας. Οι διοικητικές αρχές είναι καθολικές σε όλους τους τύπους οργανώσεων (π.χ., επιχειρησιακές οργανώσεις, κυβερνητικές οργανώσεις, οργανώσεις υγειονομικής περίθαλψης, και εκκλησίες).

Δεύτερον, έχω προσπαθήσει να παρέχω μια επισκόπηση των προσεγγίσεων στη διοικητική σκέψη. Τέσσερις σημαντικές δυνάμεις που έχουν επιπτώσεις στη διαχείριση είναι κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές, και τεχνολογικές. Τρία σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της διαχείρισης η κλασσική προσέγγιση, η συμπεριφοριστική προσέγγιση, και η διοικητική προσέγγιση. Οι άλλες δύο προσεγγίσεις της σκέψης αναφέρονται ως πιθανότητα και προσέγγιση συστημάτων. Κάθε μια από αυτές τις απόψεις της διαχείρισης έχει τους υπερασπιστές της και μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη στην κατάλληλη κατάσταση. Η πιό πρόσφατη τάση στη διαχείριση ήταν να υιοθετηθούν οι ιαπωνικές διοικητικές πρακτικές και οι ανανεωμένες προσπάθειες να επιτευχθεί η τελειότητα στις βορειοαμερικανικές οργανώσεις.

Η κατανόηση της εξέλιξης της διαχείρισης μπορεί διευθυντές να αποφύγει τα λάθη άλλα και να συνεχίσει να προχωρεί προς την καλύτερη διαχείριση.