Διοικητικές προσεγγίσεις συμμετόχων

Ο ελεύθερος πολίτησ (1984) έχει υποστηρίξει ότι η εταιρική στρατηγική μπορεί να γίνει κατανοητή ως τρόπος μιας εταιρίας ή τις γέφυρες στους συμμετόχους της (π.χ., πελάτες, υπάλληλοι, προμηθευτές, ιδιοκτήτες, οικονομικά όργανα, ή κυβερνήσεις). Σύμφωνα με τον ελεύθερο πολίτη μια εταιρική στρατηγική θα είναι αποτελεσματική μόνο εάν ικανοποιεί τις ανάγκες των πολλαπλάσιων ομάδων. Επιπλέον, προτείνει ότι οι αλλαγές στο περιβάλλον τρεχουσών επιχειρήσεων απαιτούν ότι άλλοι πολιτικοί και κοινωνικοί δράστες πρέπει να εξεταστούν επίσης.

Οι τοπικοί αρμόδιοι για το σχεδιασμό οικονομικής ανάπτυξης θα ήταν σοφοί να προσδιορίσουν τους βασικούς συμμετόχους, τα ενδιαφέροντά τους, και τις στρατηγικές και την τακτική που να λειτουργήσουν όσον αφορά σε τους (Kaufman 1979). Το Bryson, ο ελεύθερος πολίτης, και Roering (1986) υποστηρίζουν ότι η αποστολή και οι τιμές μιας οργάνωσης οφείλουν να διατυπωθούν στους όρους συμμετόχων.

Οι δυνάμεις του προτύπου συμμετόχων είναι η αναγνώρισή της των πολλών αξιώσεων που τοποθετούνται στις οργανώσεις από τα μέλη και τους ξένους και η συνειδητοποίησή της της ανάγκης να ικανοποιηθούν τουλάχιστον οι βασικοί συμμέτοχοι εάν η οργάνωση πρόκειται να επιζήσει.

Οι αδυναμίες αυτού του προτύπου είναι η απουσία κριτηρίων με την οποία να κρίνει τις ανταγωνιστικές αξιώσεις και την ανάγκη για περισσότερες συμβουλές για το πώς να αναπτύξει τις στρατηγικές για να εξετάσει τα διάφορα ενδιαφέροντα συμμετόχων.