Πρότυπα χαρτοφυλακίων

Η διανοητική ιστορία της θεωρίας χαρτοφυλακίων στην εταιρική στρατηγική είναι σύνθετη (αέρας και Mahajan 1981). Επομένως, για αυτό το τμήμα ο σκοπός του είναι επαρκής να χρησιμοποιήσει για παράδειγμα τη διάσημη μήτρα BCG (Henderson 1979).

Το Bruce Henderson, ιδρυτής της συμβουλευτικής ομάδας της Βοστώνησ, υποστήριξε ότι όλο το επιχειρησιακό κόστος ακολούθησε ότι καλά-ξέρτε το σχέδιο: κόστη μονάδας από το ένα τρίτο που πέφτουν κάθε φορά που διπλασιάστηκε ο όγκος (ή κύκλος εργασιών). Επομένως, Henderson έθεσε ως αίτημα μια σχέση, γνωστή ως καμπύλη εμπειρίασ, μεταξύ των κοστών μονάδας και του όγκου. Αυτή η σχέση οδηγεί σε κάποιες γενικές στρατηγικές συμβουλές: το μερίδιο αγοράς κέρδους, για εάν μια εταιρία κερδίσει το μερίδιο αγοράς, τα κόστη μονάδας του θα πέσει και θα ωφεληθεί τη δυνατότητα θα αυξηθεί. Υποστήριξε ότι οποιαδήποτε επιχείρηση θα μπορούσε να ταξινομηθεί στον έναν από τέσσερις τύπους ανάλογα με το πώς η βιομηχανία της αυξανόταν και το πώς μεγάλο ένα μερίδιο της αγοράς αυτό είχε: (1) υψηλή αύξηση/υψηλό μερίδιο επιχειρησιακό ("αστέρια"), ο οποίος παράγει τα ουσιαστικά μετρητά αλλά και απαιτεί τις μεγάλες επενδύσεις εάν το μερίδιο αγοράς τους πρόκειται να διατηρηθεί ή να αυξηθεί (2) χαμηλή αύξηση/υψηλό μερίδιο επιχειρησιακό ("αγελάδες μετρητών"), που παράγει τα μεγάλα μετρητά ρέουν αλλά απαιτούν τη χαμηλή επένδυση και επομένως παράγουν τα κέρδη που μπορούν να χρησιμοποιηθούν αλλού (3) χαμηλή αύξηση/χαμηλό μερίδιο επιχειρησιακό ("σκυλιά"), ο οποίος παράγει λίγα μετρητά και προσφέρει λίγες προοπτικές του αυξανόμενου μεριδίου και (4) υψηλή αύξηση/χαμηλό μερίδιο επιχειρησιακό ("σημάδια ερώτησης"), ο οποίος θα απαιτούσε την ουσιαστική επένδυση προκειμένου να γίνει αστέρια ή αγελάδες μετρητών (η ερώτηση είναι εάν η επένδυση τον αξίζει).

Η δύναμη των προσεγγίσεων χαρτοφυλακίων είναι ότι παρέχουν μια μέθοδο για τις οντότητες κάποιου είδους (π.χ., επιχειρήσεις, ή επιλογές επένδυσης) κατά των διαστάσεων που κρίνονται για να είναι στρατηγικής σπουδαιότητας (π.χ., μερίδιο και αύξηση ή θέση και ελκυστικότητα) για λόγους της ανάλυσης και της σύστασης.

Οι αδυναμίες τέτοιων προσεγγίσεων περιλαμβάνουν τη δυσκολία τι οι κατάλληλες στρατηγικές διαστάσεις είναι δυσκολίες τις οντότητες ενάντια στις διαστάσεις και η έλλειψη σαφήνειας για το πώς να χρησιμοποιήσει το εργαλείο ως τμήμα μιας μεγάλης διαδικασίας στρατηγικού προγραμματισμού.