Φιλανθρωπία

Η Ιρλανδία και Johnson καθορίζουν την εταιρική φιλανθρωπία ως μεταφορά φιλανθρωπικής φύσης των εταιρικών πόρων στους παραλήπτες σε κάτωθι χαρακτηρισμένες τιμές.

Υπάρχουν συγκρουόμενες απόψεις για το φιλανθρωπικό δόσιμο από τις επιχειρησιακές ανησυχίες. Μπορούν να ποικίλουν από απόλυτο "όχι," "ναι, υπό ορισμένους όρουσ," ποικίλτε εμφατικό "ναι."

ΚράτηFriedman Milton,

"Οι εταιρίες δεν έχουν κανένα χρήμα για να δώσουν σε καθένα. Ανήκει στους εργαζομένους τους, τους υπαλλήλους τους, ή τους μετόχους τους."

Εντούτοις, Friedman κάνει δύο εξαιρέσεις.

Κατ' αρχάς, θεωρεί ότι οι πολύ κρατημένες εταιρίες, στις οποίες οι διευθυντές είναι οι ιδιοκτήτες, πρέπει να επιτραπούν για να συμβάλουν άμεσα στη φιλανθρωπία για να μειώσουν το φορολογικό δάγκωμα.

Δεύτερον, εγκρίνει των συνεισφορών στα τοπικές όργανα και τις τέχνες (όπως τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, τα πάρκα, και τα μουσεία) όταν παρέχουν τις οριακές επιστροφές στην επιχείρηση μεγαλύτερη από την πρόσθετη δαπάνη.

Επιπλέον, Friedman αντιτάσσεται στην πραγματική φιλανθρωπία:

Η "πραγματική φιλανθρωπία είναι αυτή που θα κοστίσει η επιχείρηση περισσότεροι που θα προσθέσει στην αξία της βραχυπρόθεσμα ή στο μέλλον."

Θ*Ιοχν D. Rockefeller III, καλά-ξέρει το φιλάνθρωπο, παρουσιάζει, μια άλλη άποψη. Σύμφωνα με τον, η φιλανθρωπία είναι απαραίτητη προκειμένου να υποστηριχθεί ο μη κερδοσκοπικός τομέας της αγοράς αυτό περιλαμβάνει τέτοιες ομάδες και οργανώσεις όπως τις εκκλησίες, τα μουσεία, τις βιβλιοθήκες, τα νοσοκομεία, τα ιδιωτικά κολλέγια και τα πανεπιστήμια, και άλλες ιδιωτικές και ομάδες ευημερίας προσφέρει σε αυτά τα όργανα την ελευθερία και την ανεξαρτησία που πρέπει να λειτουργήσουν κατάλληλα και αποτελεσματικά.

Κατά τη διάρκεια των ετών, οι πολυάριθμες μελέτες είναι συγκρουόμενες σε αυτήν την περιοχή. Τα αποτελέσματα διευθύνουν μερικές φορές, συγχέοντας, και δύσκολος να αποδειχθούν έγκυρα ή άκυρα. Επομένως, κάθε επιχείρηση και οι μεμονωμένοι μέτοχοί της πρέπει να καθορίσουν πόσο βαθειά και σε ποιο τύπο φιλανθρωπίας η επιχείρηση πρέπει να αναμιχθεί.

Εάν η επιχείρηση είναι για να είναι καλός εταιρικός πολίτης στο σημερινό κόσμο της επεκταθείσας κοινωνικής ευθύνης αυτό η περισσότερη βεβαιότητα πρέπει να έχει κάποια θετική συμμετοχή σε αυτήν την περιοχή.

Επειδή το νέο παράδειγμα της εταιρικής φιλανθρωπίας περιλαμβάνει το αναποδογύρισμα των ηνίων των δίνοντας προγραμμάτων μιας επιχείρησης στους επαγγελματικούς διευθυντές, είναι εδώ τα έξι πράγματα που CEOs ξέρουν πρέπει να κάνουν:

1. Εξουσιοδοτήστε μια φιλανθρωπία czar. Σοφό CEOs πρέπει να εξουσιοδοτήσει έναν ανώτερο υπάλληλο για να επιφέρει μια μακροπρόθεσμη συνδιαλλαγή μεταξύ της φιλανθρωπίας και των γενικών επιχειρησιακών στρατηγικών.

2. Υποστηρίξτε τη czar προσπάθεια να βρεθούν φυσικές "αιτίεςμιαςεπιχείρησης οι". Κάθε προσροφητικός άνθρακας πρέπει να περάσει από μια προσεκτική διαδικασία τους εσωτερικούς και εξωτερικούς συμμετόχους της επιχείρησης για να βρεί μερικές αιτίες που απεικονίζουν καλύτερα τις τιμές και τις φιλοδοξίες της εταιρικής "οικογένειας."

3. Επιτηρήστε έναν feisty διάλογο μεταξύ των λειτουργιών φιλανθρωπίας και επιχειρήσεων. Το CEO πρέπει να είναι πρόθυμο να επεμβει όταν συντρίβεται η φιλανθρωπική πλευρά από τις βραχυπρόθεσμες επιχειρησιακές εκτιμήσεις.

4. Επιτηρήστε τη διοικητική αποκέντρωση της φιλανθρωπίασ. Σύμφωνα με το νέο πρότυπο, ο czar πρέπει να παλεψει τις κεντρομόλες δυνάμεις για να φέρει τη φιλανθρωπία στα μακριά-πεταγμένα τμήματα και στα υποκαταστήματα, και εσωτερικά και ξένα.

5. Κάνετε τα μέρη να προσθέσουν μέχρι ένα μεγαλύτερο σύνολο. Το CEO πρέπει να φρουρήσει ενάντια σε μια τάση πράγματός σας που προκύπτει συχνά στις αποκεντρωμένες επιχειρησιακές μονάδες.

6. Η έρευνα, δοκιμή, αξιολογεί, και αναθεωρεί. Το CEO πρέπει να σιγουρευτεί ότι οι ίδιες διοικητικές πειθαρχίες που κυβερνούν τις επιχειρησιακές διαδικασίες της επιχείρησης κυβερνούν επίσης τη φιλανθρωπία της.

Αφότου έχει λήφθουν μια απόφαση να δώσει, μια ερώτηση παραμένει: "Ποιες εσωτερικές και εξωτερικές αντιπροσωπείες πρέπει να λάβουν τα χρήματα και πόσο;"

Το Morris και Biederman συστήνουν ότι τα ακόλουθα μέτρα λαμβάνονται στη διαχείριση των εταιρικών συνεισφορών:

1. Ευθυγραμμίστε τα δώρα σας με τα προϊόντα και τους στόχους σας.
2. Βάλτε κάποια απόσταση μεταξύ της εταιρικής προσπάθειας συνεισφορών σας και του CEO.
3. Επιλέξτε τη σωστή οργανωτική δομή για τις ανάγκες σας.
4. Επιλέξτε έναν διευθυντή για να δώσετε τα χρήματα επιχείρησης μακριά.
5. Θεραπεύστε τους αναζητητές επιχορήγησης όπως τους πελάτες.
6. Θέστε τους μακροπρόθεσμους προϋπολογισμούς για τις συνεισφορές.
7. Αναμείνετε να προετοιμαστείτε για την αντίθεση.

Το ένα τα ανωτέρω βήματα έχει λήφθουν, κατόπιν έξι κανόνες που δίνονται από Morris και Biederman μπορούν να ακολουθηθούν για να καθορίσουν σε ποιοι τα χρήματα πρέπει να δοθούν. Οι κανόνες αυτών των φύλων είναι:

1. Μην τρέξτε το πρόγραμμα συνεισφορών σας ως εμπειρία δημόσιων σχέσεων.
2. Μην ανανεώστε αυτόματα τις επιχορηγήσεις στα προγράμματα.
3. Μην αναμιχθείτε πάρα πολύ σε καθημερινές διαδικασίες των δωρεοδόχων σας μόλις γράψετε τους ελέγχους τους.
4. Μην προσπαθήστε παρακαλώ σε ο καθένας.
5. Πάρτε μια πιθανότητα σε μια μη συμβατική αιτία.
6. Μην εργαστείτε μεμονωμένα.

Οι οικονομικές δωρεές από την επιχείρηση είναι δύσκολο να υπολογιστούν. Σύμφωνα με έναν ενωμένο τρόπο της έκθεσης της Αμερικής, το φιλανθρωπικό δόσιμο ήταν υποτιθέμενο για να αυξηθεί από $48,2 δισεκατομμύρια το 1980 σε $90,4 δισεκατομμύριο δολάρια το 1988. Στο φθόνο εάν αυτές οι βαριές δωρεές, μόνο 9,1 τοις εκατό όλων των ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ επιχειρήσεων δίνουν περισσότερα από 2 τοις εκατό του καθαρού εισοδήματός τους στη φιλανθρωπία.

Εντούτοις, tody, όλο και περισσότερες καναδικές και ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ επιχειρήσεις υποστηρίζουν τις μετακινήσεις για την κοινωνική αλλαγή προωθώντας τους επιχειρησιακούς στόχους τους. Αυτές οι επιχειρήσεις έχουν γίνει εταιρικοί πολίτεσ. Καλλιεργούν μια ευρεία άποψη του συμφέροντός τους ενστικτωδώς ψάχνοντας για τους τρόπους να ευθυγραμμιστεί το συμφέρον με το μεγαλύτερο αγαθό.

Το νέο παράδειγμα ενθαρρύνει τις εταιρίες για να διαδραματίσει έναν ρόλο ηγεσίας στην κοινωνική επίλυση προβλήματος με τη χρηματοδότηση των μακροπρόθεσμων πρωτοβουλιών, όπως τη σχολική μεταρρύθμιση και τη συνειδητοποίηση του AIDS, οι οποίες ενσωματώνουν την καλύτερη σκέψη τις κυβερνήσεις και τα μη κερδοσκοπικά όργανα.

Εκτός από τα μετρητά, παρέχουν nonprofits τις διευθυντικές συμβουλές, την τεχνολογική και υποστήριξη επικοινωνιών, και τις ομάδες των εθελοντών υπαλλήλων. Σε εκείνες τις επιχειρήσεις, οι φιλανθρωπικές και επιχειρησιακές μονάδες έχουν ενώσει τις δυνάμεις, για να αναπτύξουν το δόσιμο των στρατηγικών που αυξάνουν την αναγνώριση ονόματός τους μεταξύ των καταναλωτών, παραγωγικότητα υπαλλήλων μποτών, μειώνουν τις δαπάνες Ε&Α, υπερνικημένο ρυθμιστικό εμπόδιο, και ενθαρρύνουν τη σύμπραξη μεταξύ των επιχειρησιακών μονάδων.

Η γενική εταιρική φιλανθρωπία κατευθύνεται τώρα και συνδέεται πιό στενά με τους γενικούς εταιρικούς στόχους. Επιπλέον, η στρατηγική χρήση της φιλανθρωπίας έχει αρχίσει να δίνει στις επιχειρήσεις μια ισχυρή ανταγωνιστικότητα.

Λόγω της εμπειρίας τους, οι καναδικές και ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ επιχειρήσεις που λειτουργούν συνολικά έχουν τα εργαλεία για να διαμορφώσουν τις σημαντικές κοινωνικές πρωτοβουλίες που θα επιτρέψουν στο thee για να προκύψουν ως ηγέτες της κοινωνικής αλλαγής σε όλο τον κόσμο και να επιτύχουν ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.