Collectieve Sociale Verantwoordelijkheid

Één van de primaire doelstellingen van een organisatie is zijn verplichting om op een sociaal verantwoordelijke manier te werken. Daarom de erkenning dat de enorme macht van het moderne bedrijf met het een even grote verantwoordelijkheid draagt te gebruiken dat de macht responsibly een belangrijk bericht voor managers is. Dit hoofdstuk onderzoekt collectieve sociale verantwoordelijkheid en het verwante gebied van bestuursethiek.

De Sociale Ideeën Van Verantwoordelijkheden

De collectieve sociale verantwoordelijkheid is een onderwerp van academische studie voor verscheidene decennia geweest (Friedman Ackerman & Bauer, 1976: Carrol, 1979: Davis, 1973, Frederick, 1978: Freeman, 1984, Mijlen, 1987; Preston & Post, 1975; Wartick & Cochran, 1985, Anderson 1989).

Talrijke studies hebben om bij consensusdefinitie van sociale verantwoordelijkheid geprobeerd aan te komen maar er niet in geslaagd dit te doen. Hoewel het moeilijk om een nauwkeurige definitie van sociale verantwoordelijkheid, veel van het onderzoek voor te stellen probeert om diverse soorten sociaal ontvankelijke activiteiten te identificeren, leg de lijst van deze activiteiten aan de bedrijfsmanager, en toen maatregel voor en tabelleer de relatieve frequentie van reactie waaraan de activiteiten door die agentschappen of mensen die worden uitgeoefend worden gevraagd. Moreove, het concept sociale verantwoordelijkheid is een voortdurend evoluerend concept en betekent verschillende dingen aan verschillende mensen.

De eerste uitvoerige benadering van moderne era sociale verantwoordelijkheid was voorgegaan in 1953 met de publicatie van het boek Sociale Verantwoordelijkheid van Howard R. Bowen's van de Zakenman. Bowen was van mening dat de openbare verantwoordelijkheid, de sociale verplichtingen, en de bedrijfsethiek synoniemen voor sociale verantwoordelijkheid waren en de term sociale verantwoordelijkheden van zakenlieden zoals beschreven:

"Het [ sociale verantwoordelijkheid ] verwijst naar de verplichting van zakenlieden om die beleid na te streven, die besluiten te nemen, of die werklijnen te volgen die in termen van doelstellingen en waarden van onze maatschappij wenselijk zijn."

Archie Carroll nam dat waar

de "sociale verantwoordelijkheid van zaken omvat de economische, wettelijke, ethische, en willekeurige verwachtingen die de maatschappij van organisaties op een bepaald punt op tijd." heeft

W.Frederick vatten als volgt de positie samen:

Het "fundamentele idee van collectieve sociale verantwoordelijkheid is dat de commerciële bedrijven een verplichting om voor sociale verbetering hebben te werken."

De Klassieke Mening

Sommige waarnemers, die zich van Adam Smith aan Milton Friedman uitstrekken, hebben gedebatteerd dat de sociale verantwoordelijkheid geen deel van de besluitvormingsprocedure van het beheer zou moeten uitmaken. Milton Friedman heeft gehandhaafd dat de zaken het best wanneer het zich houden aan zijn primaire opdracht - veroorzakend goederen en de diensten binnen de wettelijke beperkingen van de maatschappij functioneren. Het enige verantwoordelijkheid moet proberen om winst te maximaliseren. Friedman verklaart zijn theorie over sociale verantwoordelijkheden van zaken in de volgende passage van Kapitalisme en Vrijheid:

In een dergelijke economie, is er één en slechts één sociale verantwoordelijkheid van zaken - om zijn middelen te gebruiken en in activiteiten in dienst te nemen die worden ontworpen om zijn winsten te verhogen mits zijn verblijven binnen de regels van het spel, dat moet zeggen, in de open en vrije concurrentie zonder teleurstelling of fraude in dienst neemt.

Peter Drucker debatteert de zaken een rol in de maatschappij hebben die "goederen en de diensten aan klanten en een economisch surplus moet leveren aan de maatschappij... eerder dan om banen aan arbeiders en managers, of zelfs dividenden aan aandeelhouders "te leveren. De laatstgenoemden, debatteert hij, zijn middelen niet einden. Drucker vecht dat het wanbeheer is om te vergeten dat het ziekenhuis voor zijn patiënten en een universiteit voor zijn student bestaat. Deze klassieke mening stelt dat de zaken geen sociale verantwoordelijkheid zouden moeten veronderstellen, dus, en slechts de verplichting van zaken zijn winsten zonder teleurstelling of fraude moet maximaliseren.

De Eigentijdse Mening

De eigentijdse mening is dat de zaken, als belangrijke en invloedrijke leden van de maatschappij, verantwoordelijk zijn helpen het algemene welzijn van de maatschappij handhaven en verbeteren. Kenneth Dayton debatteert, dat:

In handhaaf dat de zaken zijn prioriteiten moeten veranderen. Wij zijn niet in zaken om tot maximumwinst vier onze aandeelhouders te maken. Wij zijn in zaken om slechts één reden - om de maatschappij te dienen. De winst is onze beloning voor goed het doen van het. Als de zaken de geen maatschappij dienen, zal de maatschappij onze winsten of zelfs ons bestaan niet tolereren.

Een sterke verdediger van collectieve sociale verantwoordelijkheid, Keith Davis bood een klassieke definitie van collectieve verantwoordelijkheid aan zoals

de "overweging van de firma van, en reactie aan, kwesties voorbij de smalle economische, technische, en wettelijke eisen van vast... (to) verwezenlijkt sociale voordelen samen met de traditionele economische aanwinsten dienaar de firma."streeft

Hij weidt over deze mening in termen van de volgende vijf voorstellen uit:

* Voorstel 1: De sociale verantwoordelijkheid is van sociale macht het gevolg.

* Voorstel 2: De zaken zullen als bidirectioneel open systeem met open ontvangstbewijs van input van de maatschappij en open onthulling van zijn verrichting aan het publiek werken.

* Voorstel 3: Zowel zullen de sociale kosten als de sociale voordelen van een activiteit, een product, of de dienst grondig berekend worden en overwogen beslissen om al dan niet met het te werk te gaan.

* Voorstel 4: De sociale kosten verbonden met elke activiteit, product, of de dienst zullen aan de consument worden doorgegeven.

* Voorstel 5: De commerciële instellingen, als burgers, hebben de verantwoordelijkheid betrokken te worden bij bepaalde sociale problemen die buiten hun normale gebieden van verrichting zijn.

Vergelijking van de Twee Meningen

De kwestie van kamel of niet het is juist want een bedrijf om sociale verantwoordelijkhedendoelstellingen na te streven lang een onderwerp van controverse onder onderzoekers en managers is geweest.

Argument voor Vrijwillige Acties door Bedrijven. Volgens Steiner en Steiner, zijn er drie belangrijke ideeën in het argument dat de zaken sociale verantwoordelijkheden zouden moeten opnemen:

- De maatschappij verwacht dat de zaken opneemt sociale verantwoordelijkheden.
- De long-run zelf-rente van zaken wordt het best gediend wanneer de zaken verantwoordelijkheden opnemen.
- De veronderstelling van sociale verantwoordelijkheden dient om overheidsregelgeving en openbare kritiek te verminderen.